Mistrzowie stojący za naszymi obrazami
Rembrandt – mistrz światła i cienia
* 15 lipca 1606, Lejda · † 4 października 1669, Amsterdam
Był sławny, stał się bogaty i wszystko stracił. Rembrandt malował kupców, kompanie strzeleckie, sceny biblijne i wciąż na nowo samego siebie – uczciwiej niż jakikolwiek malarz przed nim.
Życie między przepychem a stratą
-
Syn młynarza z Lejdy
Rembrandt Harmenszoon van Rijn przychodzi na świat w Lejdzie w 1606 roku jako syn młynarza. Na krótko zapisuje się na uniwersytet, ale chce tylko malować. Po nauce w Lejdzie spędza pół roku u Pietera Lastmana w Amsterdamie.
-
Skok do Amsterdamu
Około 1631 roku przenosi się do Amsterdamu, wówczas najbogatszego miasta Europy. Dzięki „Lekcji anatomii doktora Tulpa” z 1632 roku z dnia na dzień staje się sławny. Zamożni mieszczanie zamawiają portrety, a uczniowie chcą się od niego uczyć.
-
Saskia
W 1634 roku żeni się z Saskią van Uylenburgh, córką burmistrza z Fryzji i kuzynką swojego marszanda. Maluje ją wciąż od nowa – jako pannę młodą, jako boginię Florę, roześmianą, zamyśloną. W 1639 roku para kupuje okazały dom przy Jodenbreestraat.
-
Fatalny rok 1642
Troje z czworga ich dzieci umiera wkrótce po narodzinach; przeżywa tylko syn Tytus. W czerwcu 1642 roku umiera też Saskia, mając zaledwie 29 lat. W tym samym roku Rembrandt kończy swój największy portret zbiorowy, „Straż nocną”.
-
Światło w ciemności
Rembrandt sprawia, że twarze i tkaniny jarzą się z głębokiego mroku, jakby do pokoju wpadał jeden promień światła. Kładzie farbę grubo, drapie ją końcem pędzla, a późne obrazy maluje niemal szorstko – i właśnie dlatego są tak żywe.
-
Bankructwo
Rembrandt namiętnie kolekcjonuje sztukę, muszle i zbroje, żyjąc ponad stan. W 1656 roku jest niewypłacalny; dom i kolekcja idą pod młotek. Odtąd jego partnerka Hendrickje Stoffels i Tytus formalnie prowadzą handel sztuką, aby mógł dalej malować.
-
Późne lata
Właśnie w tych latach powstają arcydzieła takie jak „Syndycy” i „Żydowska narzeczona” – oraz autoportrety o bezlitosnej szczerości. Hendrickje umiera w 1663 roku, Tytus w 1668. Rembrandt umiera w 1669 roku i zostaje pochowany w Westerkerk; dokładne miejsce nie jest znane.
Jego najsłynniejsze obrazy
Pięć obrazów między Amsterdamem, Londynem a Dreznem – od wielkiego wejścia po cichy autoportret.
-
Straż nocna W rzeczywistości scena dzienna: pociemniały werniks nadał obrazowi słynną nazwę. -
Syndycy Urzędnicy cechu sukienników podnoszą wzrok, jakbyśmy właśnie weszli do pokoju. -
Żydowska narzeczona Para w złocie i czerwieni – van Gogh oddałby dziesięć lat życia, by przez dwa tygodnie siedzieć przed tym obrazem. -
Autoportret z dwoma kołami Stary mistrz z paletą i pędzlami – spokojny, godny, bez pochlebstw. -
Saskia z czerwonym kwiatem Saskia na rok przed śmiercią, z kwiatem w dłoni – obraz pełen czułości.
Historia obrazu
Saskia z czerwonym kwiatem
Saskia była żoną Rembrandta, jego ulubioną modelką i centrum jego najszczęśliwszych lat. Przez dziewięć lat małżeństwa maluje ją i rysuje wciąż na nowo, często w przebraniu i klejnotach, czasem zupełnie prywatnie.
W 1641 roku maluje portret z czerwonym kwiatem: Saskia w kosztownej czerwonej sukni, ze sznurami pereł na szyi i kwiatem w wyciągniętej dłoni. W tym samym roku rodzi się Tytus. Rok później Saskia nie żyje.
Dziś obraz wisi w Dreźnie. My namalowaliśmy go z Lotte, kotką szylkretową – z ciepłym światłem Rembrandta, czerwoną suknią i perłami.
W zielonym salonie: Lotte jako Saskia w złotej ramie.
Twój pupil w świetle Rembrandta
Zachowujemy kompozycję Rembrandta – ciepłe światło, kosztowne tkaniny, perły i klejnoty – i umieszczamy w niej Twojego pupila. Sierść, znaczenia i wyraz pochodzą z Twojego zdjęcia. Podgląd jest bezpłatny.
Zdjęcia oryginalnych obrazów: domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons.